On this International Working Women’s Day, we salute the countless women, femmes and gender-oppressed people everywhere who organise, fight and build solidarity in workplaces, communities and movements. This day originated in working-class struggle against exploitation and continues as a reminder that liberation is incomplete so long as capitalism, patriarchy, imperialism and state repression dominate our lives.

Around the world we face converging crises that deepen inequality and violence against women and all oppressed people. In zones of war and occupation including Gaza and other sites of genocidal violence women bear the brunt of state terror, displacement and structural starvation, standing strong amid immense suffering. The resurgence of autocratic and fascistic movements globally reinforces systems that deny bodily autonomy, curtail basic freedoms and scapegoat marginalised communities.

We condemn imperialist aggression that wreaks havoc across continents from economic warfare and sanctions to proxy conflicts and foreign interventions. The dignity and sovereignty of nations must be respected, not undermined by external domination or corporate interests. Working women in these regions are on the frontlines defending autonomy and community resilience against both external pressures and internal repression.

Patriarchy persists as a structural engine of oppression that intersects with racial, economic and colonial hierarchies. Women continue to face wage gaps, unpaid care burdens, gender-based violence and discriminatory access to healthcare and labour rights – realities reinforced by systems that commodify people and prioritise profit over wellbeing.

Capitalism thrives on exploitation, extracting surplus value from working women’s labour while offloading social costs onto the most vulnerable. We recognise that our liberation is bound up with the fight against capitalist exploitation and that gender liberation cannot be fully achieved within systems that depend on inequality and class oppression.

This 8th of March, we pledge:

• Solidarity with all exploited and oppressed women, femmes and gender-oppressed people in workplaces, health systems, universities, homes and borders.

• Resistance to imperialism, war and state violence wherever they occur.

• An end to systemic patriarchy, racism and capitalist exploitation that deny basic rights and dignity.

• Collective action for workers’ power, democratic control of labour and resources, and genuine equality.

To build a world where every woman can live free from violence, poverty and discrimination, we must strengthen international working-class unity and not only celebrate but organise, agitate and build institutions of mutual aid and collective struggle.

Our liberation is a collective project rooted in worker solidarity across borders and communities.

Women to the front, not just today, but every day.

***

Διεθνής Ημέρα της Εργάτριας: Διεθνής Ανακοίνωση των IWW 2026

Σε αυτή τη Διεθνή Ημέρα της Εργάτριας, χαιρετίζουμε τις αναρίθμητες γυναικές, θηλυκότητες και άτομα που υφίστανται καταπίεση λόγω του φύλου τους, που οργανώνονται, αγωνίζονται και χτίζουν αλληλεγγύη στους χώρους εργασίας, στις κοινότητες και στα κινήματα. Αυτή η ημέρα προέρχεται από τον αγώνα της εργατικής τάξης ενάντια στην εκμετάλλευση και συνεχίζει να μας υπενθυμίζει ότι η απελευθέρωση είναι απλήρωτη όσο ο καπιταλισμός, η πατριαρχία, ο ιμπεριαλισμός και η κρατική καταπίεση κυριαρχούν στις ζωές μας.

Σε όλο τον κόσμο αντιμετωπίζουμε συγκλίνουσες κρίσεις που βαθαίνουν την ανισότητα και τη βία κατά των γυναικών και όλων των καταπιεσμένων ανθρώπων. Σε ζώνες πολέμου και κατοχής, συμπεριλαμβανομένης της Γάζας και άλλων τόπων όπου υφίσταται η γενοκτονική βία, οι γυναίκες δέχονται το μεγαλύτερο πλήγμα από την κρατική τρομοκρατία, τον εκτοπισμό και την δομική πείνα, παραμένοντας ισχυρές εν μέσω τεράστιων δεινών. Η αναζωπύρωση των αυταρχικών και φασιστικών κινημάτων σε παγκόσμιο επίπεδο ενισχύει τα συστήματα που αρνούνται τη σωματική αυτονομία, περιορίζουν τις βασικές ελευθερίες και χρησιμοποιούν τις περιθωριοποιημένες κοινότητες ως αποδιοπομπαίο τράγο.

Καταδικάζουμε την ιμπεριαλιστική επιθετικότητα που σπέρνει τον όλεθρο σε όλες τις ηπείρους, από τον οικονομικό πόλεμο και τις κυρώσεις έως τις συγκρούσεις δια αντιπροσώπων και τις ξένες επεμβάσεις. Η αξιοπρέπεια και η κυριαρχία των εθνών πρέπει να γίνονται σεβαστές και να μην υπονομεύονται από εξωτερική κυριαρχία ή εταιρικά συμφέροντα. Οι γυναίκες εργάτριες σε αυτές τις περιοχές βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της υπεράσπισης της αυτονομίας και της ανθεκτικότητας των κοινοτήτων τόσο έναντι των εξωτερικών πιέσεων όσο και της εσωτερικής καταπίεσης.

Η πατριαρχία παραμένει μια δομική μηχανή καταπίεσης που διασταυρώνεται με φυλετικές, οικονομικές και αποικιακές ιεραρχίες. Οι γυναίκες συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν μισθολογικές ανισότητες, το βάρος της μη αμειβόμενης φροντίδας, τη βία στη βάση του φύλου και διακρίσεις στην πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη και τα εργασιακά δικαιώματα – πραγματικότητες που ενισχύονται από συστήματα που εμπορευματοποιούν τους ανθρώπους και δίνουν προτεραιότητα στο κέρδος έναντι της ευημερίας.

Ο καπιταλισμός ευδοκιμεί χάρη στην εκμετάλλευση, αποσπώντας υπεραξία από την εργασία των γυναικών, ενώ μεταφέρει το κοινωνικό κόστος στα πιο ευάλωτα. Αναγνωρίζουμε ότι η απελευθέρωσή μας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον αγώνα κατά της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και ότι η έμφυλη απελευθέρωση δεν μπορεί να επιτευχθεί πλήρως σε συστήματα που βασίζονται στην ανισότητα και την ταξική καταπίεση.

Σε αυτή την 8η Μάρτη, δεσμευόμαστε:

• Να είμαστε αλληλέγγυα με όλες τις εκμεταλλευόμενες και καταπιεσμένες γυναίκες, τις θηλυκότητες και τα άτομα που υφίστανται καταπίεση λόγω φύλου στους χώρους εργασίας, στα συστήματα υγείας, στα πανεπιστήμια, στα σπίτια και στα σύνορα.
• Να αντισταθούμε στον ιμπεριαλισμό, τον πόλεμο και την κρατική βία, όπου και αν συμβαίνουν.
• Να βάλουμε τέλος στη συστημική πατριαρχία, τον ρατσισμό και την καπιταλιστική εκμετάλλευση που αρνούνται τα βασικά δικαιώματα και την αξιοπρέπεια.
• Να αναλάβουμε συλλογική δράση για την εξουσία/δύναμη των εργατ(ρι)ών, τον δημοκρατικό έλεγχο της εργασίας και των πόρων και την αυθεντική ισότητα.

Για να χτίσουμε έναν κόσμο όπου κάθε γυναίκα θα μπορεί να ζει χωρίς βία, φτώχεια και διακρίσεις, πρέπει να ενισχύσουμε την διεθνή εργατική ταξική ενότητα και όχι μόνο να γιορτάζουμε, αλλά και να οργανώνουμε, να διαταράσσουμε και να χτίζουμε θεσμούς αλληλοβοήθειας και συλλογικού αγώνα.
Η απελευθέρωσή μας είναι ένα συλλογικό πρότζεκτ που βασίζεται στην εργατική αλληλεγγύη μεταξύ των κοινοτήτων και πέρα από τα σύνορα.

Οι γυναίκες μπροστά, όχι μόνο σήμερα, αλλά κάθε μέρα.